Fjalët e autorit:

Kush thotë se sheh Zotin në këtë botë

Ai është mohues, teprues dhe kokëfortë

Librat e Allahut ka kundërshtuar e ata që janë dërguar

Nga Ligji i shenjtë i Zotit është shmangur e larguar

Është prej atyre që për ta Zoti ynë ka thënë

Në ditën e Gjykimit të nxirë në fytyrë do të jenë

Do ta shohin Atë, robërit e Tij në Xhenete

Siç është saktësuar në lajme me senede³

     Drejtimi i pasuesve të sunetit dhe xhematit beson se Allahu i Madhëruar nuk shihet në këtë botë, në kundërshtim me disa sufi të cilët thanë: se Allahut mund të shikohet në këtë botë.

Në Sahihun e Imam Muslimit trasmetohet se Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “Dijeni se ju nuk do ta shihni Zotin tuaj derisa të vdisni.”

E për këtë nuk ka mosmarrveshje ndërmjet pasuesve të sunetit. Ndërsa në lidhje me Profetin (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!), në natën e miraxhit, ka dy mendime:

I pari: është edhe mendimi i shumicës së dijetarëve të cilin e ka mbështetur Aishja (Allahu qoftë i kënaqur prej saj!) dhe shumica e shokëve të Profetit, se ai nuk e ka parë Allahun.

Transmetohet në një hadith të saktë se Mesruku e ka pyetur Aishen (Allahu qoftë i kënaqur prej saj!): “A e ka parë i Dërguari i Allahut Zotin e tij? ” Ajo tha: “Po më rrënqethet trupi nga ajo që the.” Pastaj shtoi: “Kush thotë se Muhamedi (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) e ka parë Zotin e tij vetëm se ka gënjyer.” Muslimi.

I dyti: Është mendimi i Abdullah bin Abasit dhe disa dijetarëve se ai e ka parë Zotin e Madhëruar. Disa prej tyre janë argumentuar me hadithin të cilin e transmeton Imam Muslimi prej Ebu Dherrit (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) se ai ka pyetur Profetin (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) duke thënë: “A e pe Zotin tënd?” Ai tha: “Pashë dritë.”

Sipas një tjetër transmetimi: “ishte dritë si mud ta shihja unë Atë?!”

Ty dyja transmetimet nuk tregojnë pohimin e shikimit, por tregojnë se Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka parë perden, sepse perdja e Tij është dritë, siç ka ardhur në hadithin e transmetuar nga Buhariu nga Ebu Musa (Allahu qoftë i kënaqur prej tij) i cili ka thënë: “I Dërguari i Allahut doli përpara nesh dhe na këshilloi për pesë gjëra, duke thënë:

“Me të vërtetë Allahu nuk fle as nuk i shkon për shtat Atij të fjejë. Ai është që i ul gradat dhe i ngre ato. Veprat e natës ngrihen tek Ai para agimit të ditës dhe veprat e ditës para ngrysjes. Mbulesa e Tij është dritë që sikur ta zbulonte atë do të digjte me një rreze fare të hollë, nga Madhështia e Fytyrës së Tij, deri aty ku mbaron shikimi.”

      Fjala e autorit: “Ai është zindijk”. Domethënë mohues, dezertues, hipokrit.

      Fjala e tij “teprues” domethënë i ka tejkaluar kufinjtë, e cila vjen nga fjala e Allahut të Madhëruar:

“Vërtet kur uji u ngrit tej kufijve të tij, Ne ju mbajtëm juve në lundruese (anije).” El Haka 11.

      Fjala e tij “kokëfortë” domethënë që ka dalë nga bindja (kryengritës), e cila vjen nga Fjala e Allahut të Madhëruar:

“Ata nuk lusin tjetër përveç Tij, vetëm se femra, dhe nuk lusin tjetër përveç djallit, një kundërshtues i përhershëm.” Nisa 117.

      Fjala e tij “Librat e Allahut ka kundërshtuar e ata që janë dërguar”. Për kundërshtimin e librave, Allahu i Madhëruar na tregon nëpërmjet historisë së Musait ku thotë:

“E kur Musai erdhi në kohën që caktuam dhe i foli Zoti i vet, ai tha: “Zoti im! Më mundëso të të shoh!” Ai i tha: “Ti nuk ke mundësi të më shohësh, por shiko kodrën, e nëse ajo qëndron në vendin e vet, ti do të më shohësh Mua.” Kur u kthye nga kodra, një pjesë e dritës nga Zoti i Tij e bëri atë (kodrën) thërrmi, e Musait i ra të fikët. Kur erdhi në vete tha: “E Lartë është Madhëria Jote, pendohem te Ti dhe unë jam i pari i besimtarëve.” Araf 143.

      Kur Musai nuk arriti ta shikojë Atë, e kush tjetër veç tij mund ta shohë?!

      Ndërsa për kundështim ndaj të dërguarve kemi paralajmërimin që i bëri Profeti popullit të tij nga dexhali, siç na është sqaruar se nuk ka pasur asnjë profet që nuk e ka paralajmëruar popullin prej tij, pastaj ka thënë:

“Ju nuk do ta shihni Zotin tuaj derisa të vdisni.”

      Fjala e tij: “është shmangur” do të thotë ka devijuar nga Sheriati, të cilin Allahu i Madhëruar e ka lartësuar dhe shenjtëruar.

“E larguar” domethënë nga rruga e drejtë.

      Fjala e tij: “Në Ditën e Gjykimit të nxirë në fytyrë do të jenë” sinjalizon Fjalën e Allahut të Madhëruar:

 “E Ditën e Kiametit, do t’i shohësh fytyrat e atyre që gënjyen ndaj Allahut, të nxira.” Zumer 60.

      Gjithashtu sinjalizon Fjalën tjetër të Tij:

“Në ditën kur ka fytyra që zbardhen dhe ka fytyra që nxihen.” Ali Imran 106.

      Ibnu Abasi (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) ka thënë:

“Do të zbardhen fytyrat e ndjekësve të sunetit dhe do të nxihen fytyrat e bidatçinjve (risixhinjve).”

Kjo tregon se kush pohon shikimin e Allahut ka bërë bidat të shëmtuar në këtë fe dhe për shkak të kësaj do të ringjallet me fytyrë të nxirë

Fjala e autorit: “Do ta shohin Atë, robërit e Tij në Xhenete” për këtë pasuesit e sunetit dhe xhematit janë të një mendimi.

      Allahu i Madhëruar ka thënë:

“Atë ditë do të ketë fytyra të ndritura. Që Zotin e tyre shikojnë.” Kijameh 22-23.

      Gjithashtu thotë:

“Atyre që bëjnë vepra të mira, u takon e mira dhe më tepër…” Junus 26.

      Në hadithin të cilin e ka nxjerrë Ibnu Xheriri dhe Ibnu Ebi Hatim nga Ebu Musa el Esharij (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) se Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë:

“Vërtet, Allahu do të dërgojë Ditën e Kiametit një thirrës që do të thërrasë: “O banorë të xhenetit! -me një zë që do ta dëgjojë i pari dhe i fundit i tyre- Vërtet Allahu ju ka premtuar juve të mirën dhe shtesë. E mira është xheneti dhe shtesa është shikimi i Fytyrës së Mëshiruesit të Madhëruar.”

Allahu i Madhëruar thotë:

“Jo dhe jo! Atë ditë do të jenë të penguar prej (shikimit të) Zotit të tyre.”Mutafifin15.

      Imam Shafiu dhe të tjerë kanë thënë: “Armiqtë e Tij nuk do ta shikojnë Allahun për shkak të zemërimit të Tij me ta, ndërsa besimtarët do ta shohin Atë të gëzuar.”

      Fjala e tij: “Siç është saktësuar në lajme me senede⁴” tregon se hadithet mbi shikimin (e Allahut) kanë mbërritur kufirin e teuaturit⁵, të cilat transmetohen nga transmetues të saktë në librat e suneneve dhe mesanidëve (libra të transmetimit të haditheve) mbi rreth 30 sahabë. Një prej tyre është hadithi të cilin e transmeton Buhariu dhe Muslimi nga Xherir Ibn Abdullah (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) se Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë:

“Vërtet,  ju do ta shihni Zotin tuaj ashtu siç shikoni Hënën. Dhe nuk do të shtyheni ndërmjet jush për ta parë.”

      Xhehmijtë⁶ dhe mutezilët e kanë përgënjeshtruar shikimin e Allahut të Madhëruar në botën tjetër dhe të gjitha ajetet dhe hadithet i kanë interpretuar jo në kuptimin e tyre origjinal. Kështu ata kanë thënë për fjalën e Allahut të Madhëruar: "Që Zotin e tyre e shikojnë" ka kuptimin “Ata janë në pritje të shpërblimit të Tij”, por pa dyshim, interpretimi i tyre është i pavlerë, sepse ajeti, që sipas tyre, ka ardhur në mënyrë alegorike për të treguar shpërblimin, nuk tregon shpërblim, pasi  në pritje nuk ka shpërblim, por dhimbje dhe vështirësi. Një problem tjetër është se në gjuhën arabe fjala “en nedhar” nëse shoqërohet me parafjalën ila (tek) vjen me kuptimin e të shikuarit, ndërsa kur shoqërohet me parafjalën fi (në) vjen me kuptimin e të medituarit, ashtu siç përmendet në Fjalën e Allahut të Madhëruar:

“A nuk vështruan ata me vëmendje pushtetin e madh në qiej e në Tokë…” Araf 185

Domethënë meditojnë. 

Mund të përftohet edhe kuptimi i të priturit, kur nuk ndiqet nga parafjalë, siç ka ardhur në Fjalën e Allahut të Madhëruar: "...na pritni të ndriçohemi prej dritës suaj."

Apo Fjala e Tij:

“… e do të shoh se çka do të na sjellin të dërguarit.” Neml 35,

Domethënë do të qëndroj në pritje se çdo të sjellin të dërguarit.

Si kundërpërgjigje ndaj interpretimit të tyre të kotë, mjafton ajo që transmetuam më parë nga Profeti (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!). Kur ata kanë keqinterpretuar çka vijoi më lart, çfarë mund të bëjnë me lutjen e Profetit (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) drejtuar Allahut: "Të lutem Ty të më mundësosh të shikoj Fytyrën Tënde të Nderuar!"?!

Ndërsa argumentimi i tyre me Fjalën e Allahut të Madhëruar:

“…Ti nuk ke mundësi të më shohësh…” Araf 143

nuk nënkupton mohimin e plotë të të shikuarit, pasi Ai nuk ka thënë: "Unë nuk shihem" apo "nuk lejohet shikimi Im". Pra, ka dallim ndërmjet dy përgjigjeve, madje në vetë pyetjen e Musait (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka kundërpërgjigje ndaj tyre, sepse shikimi (i Zotit) sikur të mos lejohet, atëherë nuk do ta kërkonte atë një profet nga të dërguarit e vendosur dhe meqë ai e kërkoi, kjo tregon se kjo gjë lejohet.

Ndërsa  argumentimi i tyre me fjalën e Zotit të Madhëruar:

“Atë nuk e arrin shikimi (i njerëzve)…” Enam 103

nuk mund të merret si argument, sepse arritja tregon përfshirjen, ndërsa mohimi i përfshirjes nuk tregon mohimin e shikimit. Kështu, ne e shikojmë qiellin, por nuk e përfshimë atë.

Allahu i Madhëruar thotë:

“Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait thanë: “Më siguri na arritën!” Ai (Musai) tha: “Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë…” Shuara 61-62.

Musai nuk mohoi shikimin (e grupit tjetër), por mohoi arritjen.