Fjala e autorit:

Fjalë e shenjtë e zbritur prej Allahut të Madhëruar

Me urdhërime, ndalime e argumente përforcuar

      Allahu i Madhëruar ka thënë:

“Se me të vërtetë ai është Kuran i famshëm. Është në një Libër të ruajtur(El Leuhul Mahfudh). Atë nuk e prek kush, vetëm të pastrit. Është i zbritur prej Zotit të botëve.” Uakia 77-80.

E famshme është cilësi e fjalës, dhe Fjala është Cilësi e Allahut të Madhëruar.

      Ndërsa fjala e tij “me urdhërime, ndalime” është kundërpërgjigje ndaj mutezilëve, të cilët thanë se Fjala e Allahut është krijesë e veçuar dhe jo cilësi e Allahut të Madhëruar. U themi atyre: A ka mundësi që krijesa të urdhërojë apo të ndalojë? Nëse ata thonë: Urdhëron dhe ndalon me lejen e Allahut, atëherë u themi: A mundet që të thotë ajo krijesë:

“…O Musa, s’ka dyshim se Unë jam Allahu, Zoti i botëve!” Kasas 30.

Kjo është kundërpërgjijgje edhe ndaj esharive, të cilët thonë se Fjala e Allahut është çështje vetjake, e vetekzistueshme, paformë. Dihet se çdo gjë që lidhet me urdhërin, është kërkesë dhe çdo gjë e lidhur me ndalimin, është lënie. Çdo njëra prej tyre ka format e veta të njohura. Thënia e tyre të lë të kuptosh se fjalët e Kuranit nuk janë të shqiptuara nga Zoti i botëve, por janë të vetekzistueshme, ndërsa Kurani është vetëm shprehës i tyre. Thënia e tyre është bazuar në fjalën e kristianit Ahtal, i cili ka thënë:

Fjalët nga zemra burojnë

Prej zemrës gjuhët i përçojnë

Këto fjalë nuk janë vërtetuar as nga ai, e as në divanin e tij. Edhe nëse vërtetohet një gjë e tillë nuk mund të hidhen pas shpine argumentet e Kuranit dhe sunetit për fjalët e një kristiani të vonshëm, të cilëve nuk u merren në konsideratë poezia e tyre as për çështje gjuhësore e jo më për çështje të besimit.